Verschil tussen Telling and Tattling

Vertellen en tarten

Het verschil tussen vertellen en tieren is erg verwarrend. Niet alleen raken jonge kinderen in de war over dingen die ze moeten vertellen, maar ook volwassenen.
Allereerst is vertellen een positieve daad en moet worden aangemoedigd. "Vertellen" kan worden gedefinieerd als een handeling om zichzelf of anderen te beschermen. Het is gedaan met de bedoeling om iemand fysiek of psychologisch te beschermen; terwijl "tatteren" kan worden gedefinieerd als praten dat niet-actief is. Het is niet gedaan met de intentie om te beschermen, maar het is gericht op het onthullen van de geheimen van anderen of roddelen.
Waarom vertellen mensen of kletsen ze?

Er zijn bepaalde redenen gevonden waarom mensen vertellen of kletsen. Het werd gezien dat kinderen vertellen omdat ze voelen dat ze fysiek of psychisch gekwetst worden en hulp van ouderen nodig hebben omdat ze het zelf niet aankunnen. Ten tweede vertellen ze omdat ze het probleem probeerden op te lossen maar het zelf niet konden. Ten derde kan iemand of de persoon zelf gewond raken als niemand tussenkomt. Kinderen bleken echter te kletsen wanneer ze aandacht wilden; ze waren boos op iemand en wilden andere mensen in de problemen brengen; ze wilden dat de focus van mensen verschuift van hen, en ten slotte wilden ze controleren of de regels waren veranderd.
Waarom zou vertellen gestimuleerd en getart moeten worden?

In onze maatschappij proberen zowel ouders als leraren vanaf het allereerste begin betrokken te zijn in de kinderhandel. Soms moedigen ze kinderen aan alles te vertellen, maar men heeft gezien dat wanneer de kinderen de gewoonte hebben om alles te vertellen, ze soms klagen over dingen die ze zelf kunnen verwerken zonder de hulp van de ouderen. Deze gewoonte wordt, als ze wordt aangemoedigd, tot volwassenen die niet weten hoe ze met hun eigen problemen moeten omgaan. Soms is vertellen zo ontmoedigd dat het kind wordt gestraft voor het vertellen van dingen die onbelangrijk zijn. De kinderen stoppen dan met vertellen over dingen die verteld moeten worden waar interventie nodig is. Zowel kinderen als volwassenen worden afgeraden om hun problemen aan anderen te vertellen en worden namen als "tattletale" of "snitch" genoemd. "Deze ontmoedigende handeling kan hen echter veel schade berokkenen, omdat ze zo bang zijn om door leeftijdgenoten en ouders belachelijk gemaakt te worden dat ze geen fysieke mishandeling, seksueel misbruik en andere levensbedreigende situaties melden.
De volwassenen moeten dus de verschillen leren tussen vertellen en tarten en hun kinderen leren om ook onderscheid te maken tussen hen.
Samenvatting:

1. Vertelling is een positieve daad met de bedoeling zichzelf of iemand anders te beschermen tegen fysieke of psychische schade.2. Tattlen is een negatieve daad om meer aandacht te krijgen, om de focus van zichzelf af te wenden, soms is het een niet-actieve handeling om iemand lastig te vallen omdat je boos op ze bent.
3. Vertelling moet altijd worden aangemoedigd, omdat het iemand kan leren om het onrechtmatige gedrag van een persoon te melden dat niet door iemand alleen kan worden behandeld. Tatteren moet worden ontmoedigd, omdat het ervoor zorgt dat iemand niet voor zijn eigen problemen zorgt en altijd afhankelijk is van anderen.